Na Rusi Kijowskiej nazywano go „varesnets”, co w języku starosłowiańskim oznacza „szron”. Być może został tak nazwany, ponieważ kwiaty kwitną wczesną jesienią i trwają do mrozów. A może dlatego, że przyjazne kwitnienie przypomina pokrywę śnieżną. Unikalna roślina z powodzeniem istnieje tylko w symbiozie z grzybnią grzybów na ubogich glebach piaszczystych. Dlatego sadzenie i pielęgnacja wrzosu, który radykalnie różni się od innych roślin, wymaga indywidualnego podejścia. Jak wybrać krzew, gdzie go umieścić w ogrodzie i jak się nim opiekować, omówimy w naszym artykule.
Zawartość:

Wstęp
Roślina dała swoją nazwę pierwszemu jesiennemu miesiącowi, który wśród ludów słowiańskich nazywa się „Veresen”. Wrzos to cudowna roślina miodowa, z której pszczoły zbierają ostatni pyłek w roku. Wrzosowy miód to nie tylko piękna legenda śpiewana przez Roberta Stevensona w wierszu o tym samym tytule, to piękna rzeczywistość.

Nowoczesne krajobrazy ozdobione są ponad 500 odmianami, które sadzi się w osobnych ogrodach lub w ogrody skalne
Z botanicznego punktu widzenia gatunek Heather (Calunea vulgaris) jest scharakteryzowany jako półzimozielony półkrzew. Jej pędy częściowo zdrewniają w dolnej części, a małe liście pozostają zielone tylko na końcach gałęzi.
Jak większość przedstawicieli rodziny o tej samej nazwie, jest w stanie przetrwać tylko w ścisłym związku z grzybnią. Roślina wydobywa składniki odżywcze z ubogiej gleby dzięki nitek grzybów - strzępek.

Naturalne plantacje wrzosów znajdują się w północnej części kontynentu euroazjatyckiego
Pod łodygami pełzających plantacji powstaje specyficzna szara piaszczysta gleba, w której praktycznie nie ma azotu, fosforu, potasu i innych pierwiastków. Tylko dzięki pożytecznym mikroorganizmom roślina otrzymuje niezbędne pożywienie. Krzew nie wyrośnie na podwórku, jeśli nie będzie takiej mikroflory.

cechy biologiczne. Gatunki i odmiany

Rosnący wrzos tworzy duże zasłony na otwartych krawędziach i polanach.
W naturze wrzos rośnie na kwaśnych piaskach rzadkich borów sosnowych, torfowiskach i na otwartych obrzeżach lasu.
Charakterystyczne różnice:
- średni wzrost – 25 – 70 cm
- metoda wzrostu - pełzanie
- tempo wzrostu - wolne, przyrasta 1,5 - 2 cm rocznie
- kwiaty jasnoliliowego koloru zbierane są w formie pędzla o długości 25-30 cm
- pąki otwierają się na przełomie lipca i sierpnia
- średnia długość życia - od 30 do 50 lat
Od końca XVIII wieku prowadzona jest intensywna selekcja, dzięki której do tej pory wyhodowano ponad 500 odmian.

Odmiana „Allegro”
Więcej o najpopularniejszych instancjach:
Inne odmiany białe:
- Alba
- Melania
- Humpty Dumpty
- biały trawnik
- rakieta

Odmiana "Alba"
Miłośnicy różnych odcieni „różu” nadają się do takich wrzosów:
- Słupek - krzew karłowaty o średnicy 25 cm, z kwiatami o bogatym fioletowym odcieniu. Kwitnie we wrześniu.
- Barnett Anley - jedna z największych odmian, 70 cm wysokości. Jasnoróżowe kwiaty kwitną w sierpniu.
- Bitwa pod Arimern - wysoki krzew 65 - 75 cm, z podwójnymi różowymi kwiatami. Kwitnie we wrześniu.
- E. Noare - odmiana nisko płożąca o kwiatach malin, które otwierają się wczesną jesienią i utrzymują się co najmniej przez miesiąc.
- Marco - odmiana przyciąga niezwykłą rubinową barwą kwiatów pojawiających się w pierwszej dekadzie września. Średnia wysokość rośliny to 50 - 60 cm.
- Radno - odmiana została wyhodowana przez hodowców brytyjskich w 1955 roku. Nisko rosnący krzew o wysokości 25–30 cm, średnicy 45–50 cm, korona ma kształt poduszeczki, regularny. Drobne, łuskowate liście są jaśniejsze wiosną, ciemniejsze latem. W czwartej strefie klimatycznej USDA kwitnie w trzeciej dekadzie sierpnia. Czas kwitnienia - 1,5 - 2 miesiące. W europejskiej części piątej strefy - od połowy sierpnia do początku października. Jasnoróżowe kwiaty frotte frotte są zbierane w gęste kwiatostany o długości 10 cm, owoce nie tworzą się. Pędy mają tendencję do wzrostu. Rośnie powoli, w ciągu roku zwiększa się o 5-7 cm, zaleca się przycinanie wiosną. Światłolubny. Gleby preferują torfowe, wilgotne, lekkie, kwaśne. W Europie jest jedną z najbardziej odpornych na choroby odmian. Dość odporna na zimę.

Odmiana „Radnor”
Po zidentyfikowaniu pożądanych odmian ważne jest, aby wybrać dla nich godne miejsce w swoim ogrodzie.

Warunki udanej uprawy na zewnątrz
Wszystkie wrzosy odmianowe są niezwykle światłolubne. Potrzebują całkowicie otwartego i dobrze oświetlonego obszaru, w którym słońce świeci od świtu do zmierzchu. Jednak wytrzymują lekki półcień. Ale wtedy kwitnienie nie będzie tak obfite, pojawią się raczej pojedyncze wyblakłe kwiaty.

Lepiej umieścić wrzos w ażurowym cieniu drzew w odpowiedniej odległości lub w pobliżu ogrodzenia kratowego. Preferowana jest strona północno-wschodnia. Popołudniowy cień pokryje delikatne krzaki
W jasnym świetle kolor kwiatów jest bogaty i głęboki, w cieniu - blady. Kwiatostany stają się małe i rzadkie. Tracą efekt dekoracyjny, dla którego zostały posadzone.
Pod ochroną drzew, np. brzozy, wrzos dobrze znosi zimę. Ale korona krzewu nie będzie gęsta i bujna, jak w świetle. I jest mało prawdopodobne, że kwiaty pojawią się w cieniu.
Chociaż gatunek wrzosu jest rośliną kochającą światło, formy ozdobne preferują lekkie cieniowanie w drugiej połowie. Szczególnie ważne jest, aby chronić je przed palącym upałem.
Ze względu na specyfikę korzeni i korony wrzos jest dość odporny na wiatr. Nie oznacza to jednak, że można go sadzić w nasadzeniach wiatroszczelnych lub w ciągłych przeciągach. Nawet najbardziej odporne odmiany boją się silnych turbulencji.
Ale jeśli woda gruntowa nie wzrośnie powyżej 1 metra do poziomu gruntu, jest to całkiem odpowiednie dla krzewów odpornych na suszę. Powierzchniowy system korzeniowy nie dotrze do wody.
Wrzos zwykle sadzi się oddzielnie od innych roślin, ponieważ potrzebują ubogiej, suchej gleby, w przeciwieństwie do większości roślin ogrodowych, które rosną na żyznej, żyznej glebie. Szczególną uwagę należy zwrócić na podłoże roślinne.
Struktura i skład gleby
Najłatwiej kupić gotową mieszankę na rododendrony w specjalistycznym sklepie ogrodniczym. Zwykle jest sprzedawany w tym samym miejscu co azalia, wrzos, andromeda i erica, czyli przedstawiciele rodziny Heather.

Możesz samodzielnie przygotować niezbędną glebę pod wrzos
Opakowanie wskazuje poziom pH 4,5 - 5,5, a także skład, w skład którego wchodzą:
- torf wysoki
- torf oddolny
- zmiażdżona kora iglasta lub zgniła ściółka
Jeśli ziemia na twojej stronie jest bogata i żyzna, będzie musiała zostać usunięta i całkowicie i zastąpiona gotowym podłożem.
Gdy pożądana gleba nie jest możliwa, przygotowuje się ją niezależnie, łącząc następujące składniki:
- podstawą jest ziemia iglasta, która jest zbierana w lesie wraz z gnijącymi igłami świerka lub sosny. Potrzebna będzie warstwa wierzchnia o grubości 5 - 8 cm
- dodać torf wysoki, silnie kwaśny o pH 3,2. Jest łatwo rozpoznawalny dzięki charakterystycznemu jaskrawoczerwonemu kolorowi i grubej strukturze włókien.
- do napowietrzania potrzebny będzie gruboziarnisty piasek rzeczny
Stosunek w częściach:
- torf - 3
- piasek - 1
- ziemia iglasta - 2
Aby dokładnie poznać ilość mieszanki, musisz określić rozmiar dołu do lądowania.
Technologia i terminy sadzenia

Krzewy sadzi się wiosną lub pod koniec września
Przygotowuje się dół do lądowania dla jednego krzaka o średnicy 30 cm i tej samej głębokości. Objętość wykopanego gruntu wynosi 0,027 m3 lub 27 litrów. Tyle trzeba kupić lub przygotować mieszanki dla jednej rośliny.
Jeśli naturalna ziemia w domku letniskowym jest gliniasta, to dołek wykopuje się o 15–20 cm głębiej, a na dno umieszcza się materiał drenażowy, aby uniknąć stojącej wody.
Zwykle stosuje się kruszony kamień lub łamaną cegłę zmieszaną z piaskiem.
Lepiej zasypać dziurę jesienią, a wrzos posadzić na wiosnę. Specjaliści z Narodowego Ogrodu Botanicznego w Petersburgu zalecają dodanie do gleby dla przetrwania krzewów:
- nitrofoska - 20 g dla odmian nisko rosnących i 30 g dla odmian dużych
- mąka rogowa - 30 - 50 g
Aby wrzos dobrze zniósł sadzenie, wystarczy kupić rośliny w pojemniku z grudą ziemi. Sadzonkom z otwartym systemem korzeniowym bardzo trudno jest zakorzenić się, ponieważ zaburzona zostaje biologiczna symbioza systemu korzeniowego i mikoryzy grzybiczej, bez której roślina nie może istnieć. Lepiej kupować takie okazy, w których strzępki są całkowicie zachowane, co znacznie poprawia adaptację wrzosu w nowym miejscu.
Wybierając sadzonkę, zwróć uwagę na jej wygląd:
- Gałązki powinny być elastyczne i całkowicie pokryte małymi, jasnozielonymi listkami. Dolna część pędów jest zdrewniała, końce pędów zielone
- po wyjęciu rośliny z opakowania grudka nie powinna się rozpadać i być lekko wilgotna, ale nie mokra. Za dużo wilgoci zabije roślinę.
Krzewy sadzi się wiosną lub pod koniec września. Eksperci zalecają sadzenie pod koniec kwietnia na początku maja. W tym okresie wegetacyjnym wszystkie rośliny zaczynają rosnąć. Przed nami ciepłe lato i wystarczająco dużo czasu, aby przezwyciężyć stres i zakorzenić się w nowym miejscu.
Sadzenie jesienne jest szczególnie niepożądane w przypadku roślin importowanych, sprowadzanych z cieplejszych klimatów. W krótkim czasie nie zdążą się przystosować przed pierwszymi przymrozkami, dlatego nie mogą zimować.
Zaraz po posadzeniu wrzos jest obficie podlewany i ściółkowany grubą warstwą kory, igieł i szyszek.
Jeśli planuje się sadzenie ogrodu wrzosowego, nieodpowiednią glebę usuwa się na wyznaczonym obszarze na głębokość 30-40 cm i całkowicie zastępuje mieszanką torfową.
Ile roślin do sadzenia zależy od ich wielkości. Zalecana dawka sadzenia na metr kwadratowy:
- wystarczą trzy duże krzaki
- niewymiarowe wrzosy pasują od ośmiu do dwunastu
Odstęp między nimi wynosi 30-40 cm, w celu równomiernego przerostu krzaki są rozłożone. W granicy sadzone w jednej linii. Nie bez znaczenia jest również wiek wrzosu w momencie sadzenia. Lepiej kupować sadzonki w wieku od półtora do dwóch lat.

Opieka o różnych porach roku
Do normalnego wzrostu i obfitego kwitnienia ozdobne odmiany Calunea vulgaris wymagają stałego monitorowania kwasowości gleby. Jeśli wskaźnik zostanie naruszony, krzaki zachorują i umrą. Niebezpieczeństwo utraty rośliny potęguje fakt, że po śmierci kolor liści i pędów długo zachowuje kolor.
Dlatego istnieje złudzenie, że wszystko jest w porządku. Kiedy pędy wysychają, resuscytacja jest za późno. Lepiej przeprowadzić pielęgnację na czas, zwłaszcza że nie jest to skomplikowane - to podlewanie, nawożenie, ściółkowanie i przycinanie.
Podlewanie i karmienie
Suche gleby torfowe są powoli nasycane wodą, ale szybko tracą wilgoć. Dlatego podczas podlewania ważne jest, aby woda wsiąkała w system korzeniowy na pełną głębokość, czyli nie mniej niż 20 cm. W przyszłości należy zadbać o jej mokry stan i zapobiec wysychaniu. Heather ma powierzchowny system korzeniowy, który nie jest w stanie zagłębić się w pożywienie z niższych warstw gleby.

Jeśli krzewy znajdują się w otwartym, słonecznym miejscu, oprócz podlewania, wymagają zraszania w czasie upałów
Należy to robić codziennie wieczorem o zachodzie słońca. Zimny prysznic nie tylko chłodzi koronę, ale zmywa z niej kurz, otwierając pory oddechowe. Przez co powietrze swobodnie wnika do tkanek, zwiększając napowietrzenie rośliny.

Oprócz opryskiwania i podlewania wrzosy ozdobne wymagają opatrunku wierzchniego.
Nie jest to jednak tradycyjny nawóz, ale substancja utrzymująca kwasowość gleby. Odmiany ozdobne, podobnie jak naturalny wygląd, nie wymagają wielu składników odżywczych. Wszystko, czego potrzebują, otrzymują dzięki mikroorganizmom grzybowym, które rozwijają się w środowisku o pH 4 - 4,5. Aby utrzymać wymagany poziom, do gleby wprowadzane są następujące substancje:
- siarczan żelazawy - 50 g/m2 przybliża wskaźnik do oznaczenia neutralnego o jedną działkę
- siarka koloidalna 500 g/m2
Wskazane dawki przybliżają wskaźnik do neutralnego znaku o jedną działkę.
Stosuj również kwasy rozpuszczone w 10 litrach wody:
- siarkowy - H₂SO₄ - 50 g
- cytryna - 2 łyżeczki
- octowy 9% - 100 ml
Kwasowość gleby należy regulować dopiero po kontroli pH. Odbywa się to za pomocą papierka lakmusowego lub specjalnego urządzenia - analizatora. Właściciele ogrodów wrzosowych na pewno będą potrzebować takiego urządzenia.
Ściółkowanie
W przypadku każdej odmiany mulczowanie jest obowiązkową procedurą. Warstwę materiału ochronnego określa zalecenie: „Im więcej, tym lepiej”. W przypadku wrzosu nie da się przesadzić.

Kora sosnowa to dobra opcja do mulczowania
Ściółka nie tylko zapobiega parowaniu wilgoci, ale także zakwasza podłoże torfowe i zwalcza chwasty.
Chociaż wrzos ma niewielu konkurentów chwastów na kwaśnej glebie, to jednak są dla niego niebezpieczne, ponieważ system korzeniowy znajduje się blisko powierzchni ziemi. Dlatego odchwaszczanie i rozluźnianie są niepożądane. Chochoł zwalcza chwasty, im grubsza warstwa wokół krzaka, tym lepiej dla rośliny.
Najlepszym materiałem do tego celu są resztki roślin iglastych:
- zmiażdżona kora
- trociny
- trociny
- zgniłe igły sosnowe lub świerkowe
Dobrze dopasowane:
- torf wysoki
- wrzos lub ziemia paproci
Chochoł ochroni glebę przed nadmiernym nagrzewaniem i wysychaniem, co pozwoli zaoszczędzić wodę do nawadniania.
przycinanie
Przeprowadza się ją na wiosnę, kiedy ziemia wysycha, a po zimie można udać się do każdego krzaka, aby go zbadać. Wrzosy, które dobrze przetrwały zimę, można pozostawić nieobcięte, jeśli nie ma suchych, złamanych lub podejrzanych gałęzi.

Przycinanie odbywa się na wiosnę
Nie zaleca się również zagniatania roślin z pierwszego i drugiego roku w koronę, po posadzeniu, aż młody wzrost będzie całkowicie silniejszy.
Dorosłe i stare krzewy skraca się tak, aby odciąć górną część pędu z suszonymi kwiatami. W razie potrzeby usuń żywe końce, aby uformować piękną koronę.
Przycinanie jesienne jest niepożądane, z wyjątkiem gałązek pociętych na bukiety. Szczególnie nie zaleca się uszkadzania starych, zdrewniałych gałęzi. Poważne uszkodzenia mechaniczne mogą stać się bramą wjazdową dla chorób i szkodników.
Przygotowanie do zimy

W warunkach strefy środkowej i innych rejonów czwartej strefy klimatycznej wrzos zimuje bez schronienia w koronie
Ale powierzchowne korzenie wymagają obowiązkowej ochrony. Jesienią krzewy posypuje się dodatkową warstwą ściółki, co najmniej 10 cm, okazuje się, że efekt hilling ziemniaki.
W szczególnie ostre zimy lepiej jest całkowicie zakryć krzaki. Jeśli w pobliżu znajduje się świerkowy lub sosnowy las, można zastosować starą, sprawdzoną metodę - przygotować świerkowe gałęzie i rozłożyć je równomiernie na krzakach.
Gałęzie iglaste niezawodnie ochronią wrzos przed mrozem, trzymając śnieg. Pod nimi nie tworzy się kondensacja, jak na przykład pod folią z tworzywa sztucznego. Wiosną, gdy igły iglaste wysychają i odpadają, stają się naturalną ściółką dla gleby.
Ci, którzy nie mają możliwości korzystania z gałązek świerkowych, mogą skorzystać z nowoczesnego materiału pokryciowego. Wielu ogrodników od dawna iz powodzeniem stosuje różne rodzaje spunbond.
Jego zaleta jest oczywista, tkanina polimerowa o specjalnej obróbce ma następujące zalety:
- dobrze przepuszcza powietrze i wilgoć
- podnosi temperaturę wewnątrz schronu
- chroni rośliny przed poparzeniem słonecznym
W przeciwieństwie do jednorazowych gałązek świerkowych, spunbond może być używany przez kilka lat z rzędu. W zależności od grubości jego trwałość określa się od 3 do 5 lat.
Spunbond - ogólna nazwa technologii włókniny polimerowej. W różnych krajach producenci przypisali swoim produktom następujące nazwy:
- Lutrasil
- Agrowłókno
- Agrotex
- Agril
- AgroSUF i inne
Gatunki różnią się składem, grubością i szerokością, ale nie zmieniają swojego przeznaczenia. Wszystkie nadają się do osłaniania roślin na zimę.
Aby niezawodnie chronić wrzos przed mrozem, nad krzakami montuje się specjalne lub domowe podpory, które są pokryte ochronną białą prześcieradłem.

Materiał pokrywający na ramkach
Podczas instalowania ramy należy upewnić się, że odległość od korony do schronu nie przekracza 10 cm, w przeciwnym razie ciepło będzie gorsze. Krawędzie spunbond są szczelnie mocowane od dołu specjalnymi klamrami lub posypywane ziemią.W tej formie wrzos zimuje aż do wiosny.
Schronienie jest usuwane, gdy średnia dzienna temperatura wynosi + 12 C, bez gwałtownych wahań.

Metody reprodukcji
W szkółkach, w których uprawia się wrzosy, najczęściej stosuje się sadzonki. W ten sposób można uzyskać największą ilość materiału do sadzenia, który zachowuje właściwości dekoracyjne odmiany.

W szkółce znajdziesz najlepsze odmiany wrzosu
Rozmnażanie przez nasiona to złożona i żmudna praca. Co więcej, ta metoda nie gwarantuje takiego samego efektu dekoracyjnego jak roślina mateczna.Ogrodnicy amatorzy często rozmnażają wrzos przez nawarstwianie.Aby wybrać odpowiednią opcję, musisz lepiej poznać każdą z nich.
Warstwy poziome
Kiedy krzaki gęsto wyrosną i wyjdą poza swoje miejsce, można je przenieść w inne miejsce. A raczej nie całą roślinę, ale jej dodatkowe pędy. Dotykając ziemi, same zapuszczają korzenie, więc najłatwiejszym i najbardziej niezawodnym sposobem uzyskania młodej rośliny jest wykopanie gałęzi. Na początku lata pęd przygina się do ziemi, utrwala, posypuje torfem 5-7 cm i podlewa. W lecie dół jest podlewany, utrzymując równomierną wilgotność gleby. Susza i stojąca woda nie powinny być dozwolone.

Rozmnażanie wrzosu przez poziome nakładanie warstw
Rok później, pod koniec wiosny, ukorzenione warstwy odcina się od krzaka i wykopuje grudą ziemi. Ważne jest, aby gleba się nie kruszyła. W przeciwnym razie grzybnia zniknie, a sadzonka nie zakorzeni się.
Młodą roślinę sadzi się w nowym miejscu na otwartym terenie. Jeśli nie ma dla niego miejsca w twoim ogrodzie, przesadź go do pojemnika (doniczki) i tam ukorzenij. Sadzonka może zostać podarowana lub sprzedana.
zielone sadzonki
Materiał rozmnożeniowy jest usuwany z wierzchołka pędu pod koniec lata. Do rozmnażania nadają się tylko gałązki liściowe. Łodygi z pąkami kwiatowymi nie zapuszczają korzeni.

Ukorzenienie zielonych sadzonek wrzosu
Do ukorzeniania używaj mieszanki torfu i grubego piasku w równych proporcjach. Doniczki lub skrzynki do sadzenia wypełnia się podłożem, a sadzonki umieszcza się w nich tak, aby się nie stykały. Pojemniki ustala się w pomieszczeniu, w którym możliwe jest utrzymanie temperatury +18 C - +20 C.
Gleba powinna być zawsze wilgotna, ale nie mokra. W takich warunkach sadzonki są trzymane do wiosny. Ukorzenione rośliny sadzi się w otwartym terenie pod koniec maja, na początku czerwca następnego roku. Nie należy od razu określać ich na stałe miejsce, lepiej umieścić je do uprawy przez 2 lata.
posiew
Owoce wrzosu są niezwykle małe, dlatego wysiewa się je w miskach lub kasetach wypełnionych podłożem. Jest to mieszanka torfu, piasku i ziemi wrzosowej w proporcji 2:1:1.

Sadzonki wrzosu w kasetach
Gleba jest podlewana do umiarkowanej wilgotności, a nasiona są równomiernie rozmieszczone na powierzchni.
Pojemnik pokryty jest przezroczystą folią polietylenową i umieszczony w jasnym i ciepłym miejscu.
Po około miesiącu pojawiają się pędy, a następnie usuwa się okładkę. Do wiosny temperatura utrzymuje się w granicach + 18 C - + 22 C. W maju, gdy nadchodzi ciepła pogoda i przechodzą powrotne przymrozki, sadzonki w pojemnikach są wyprowadzane na otwarty teren.
Na zimę wracają do lokalu. Sadzonki dwuletnie sadzi się na stałe.
Podział kłączy lub warstwowanie pionowe

Reprodukcja przez pionowe nakładanie warstw
Na początku lata szyjka korzenia jest spłukiwana torfem, warstwą 5 cm, przy dobrym podlewaniu nowe pędy wyrastają z korzeni. W sierpniu krzew jest wykopywany, starannie oddzielany i dzielony na części, tak aby wokół każdego procesu zachowała się niezniszczona grudka ziemi.
Młody wzrost umieszcza się na odchowie przez 2 lata.

Użyj w projektowaniu krajobrazu
Wrzosowe ogrody ozdabiają teren o każdej porze roku. Szczególnie efektownie prezentują się obok kamieni. Jedna z najbardziej udanych roślin w ogrodach skalnych i skalniakach.

Wrzosy w skalistym ogrodzie
Przy tworzeniu sztucznego reliefu kamienie układa się w taki sposób, aby tworzyły poziome platformy, kieszenie, tarasy. Krzewy sadzi się w nich tak, jakby rosły na płaskiej powierzchni. Następnie podczas podlewania woda nie spływa po zboczu, ale zalega wokół buszu.
Zazwyczaj wrzosy sadzi się oddzielnie od innych roślin ozdobnych, ze względu na specjalne podłoże glebowe, na którym rosną tylko przedstawiciele tej rodziny.Ułatwia to pielęgnację roślin. Ponadto powstaje pewien styl, który nie ma sensu mieszać z nieodpowiednimi roślinami.
Z ich pomocą tworzą ogród ciągłego kwitnienia. Andromeda i Erica kwitną wiosną, następnie zostają zastąpione przez rododendron. A po krótkiej przerwie kwitną małe pąki wrzosu i ozdabiają ogród aż do mrozów.
Przy odpowiednim sadzeniu i pielęgnacji wrzosy rozjaśnią ogród o każdej porze roku.
Funkcje, pielęgnacja i reprodukcja
Wrzos zwyczajny - miodowy "szron" w ogrodzie. Opis, rodzaje i odmiany, sadzenie na otwartym terenie, rozmnażanie, uprawa i pielęgnacja (ponad 55 zdjęć i filmów) + Recenzje