Odmiany berberysu, które są bezpretensjonalne w pielęgnacji i sadzeniu, cieszą się dużym zainteresowaniem wśród rosyjskich ogrodników. Ze względu na jasne kolory liści – od zieleni i żółci po fiolet i czerwień krzew wygląda bardzo malowniczo. Są okazy z kolorowymi brzegami, pstrokate, a nawet nakrapiane.
Zawartość:
- Opis botaniczny
- wzrost otoczki
- Popularne rodzaje i odmiany
- Lądowanie na otwartym terenie
- Ogólne zalecenia dotyczące pielęgnacji roślin
- Metody reprodukcji
- Zalecenia dotyczące hodowli odmian indoor
- Cechy lądowania w różnych częściach kraju
- Użyj w projektowaniu krajobrazu
- Zastosowanie owoców, liści i drewna
- Właściwości lecznicze

Opis botaniczny
Berberys rodzi obfite owoce z dużymi, często jadalnymi jagodami, które są używane jako żywność w wielu kuchniach świata. Pełen wdzięku wygląd rośliny ozdobnej jest aktywnie wykorzystywany w projektowanie krajobrazu. W domu uprawia się karłowate odmiany berberysu.
Roślina nie wymaga szczególnej pielęgnacji i zwiększonej uwagi, ma właściwości odporne na suszę i mrozoodporność. Dobrze się rozmnaża wszystkimi metodami popularnymi w ogrodnictwie. Nie wymaga ciągłego karmienia, rzadko choruje, dobrze zakorzenia się w każdej glebie.

Wspaniały okaz z różowawymi liśćmi
Berberys nazywany jest krzakiem cukierków na sugestię sowieckich cukierników, którzy nazwali jego słynne karmelki. Ale jeśli spojrzysz na duże, dojrzałe i jasne owoce tej rośliny, naprawdę trudno nie kojarzyć ich ze słodkim przysmakiem.
Istnieją odmiany o wiecznie zielonej, częściowo opadającej i liściastej koronie. Pozostawia rosną w pęczkach w następnej kolejności. cienkie gałęzie, pokryte kolcami, mają tendencję do góry pod ostrym kątem.
W zależności od rodzaju i odmiany krzew może osiągnąć wysokość od 30 cm do 3 m. Korona ten ostatni w okresie dorosłości nabiera konturów kolumnowych, kulistych lub rozłożystych. Średni wiek osobnika to 35-50 lat.

Ostre ciernie i dojrzałe owoce
Berberys kwitnie późną wiosną i wczesnym latem z jasną paletą odcieni: fioletowym, fioletowym, czerwonym, różowym, żółtym, białym, zielonym, pstrokatym. Kwitnienie trwa 2-3 tygodnie. Na początku jesieni pojawiają się jagody o podłużnym owalnym kształcie, czerwone, czarne lub bordowe.
Owoce długo nie psują się na gałązkach, nawet zimą rozmywając śnieżnobiały krajobraz bogatymi kolorami lata. Większość gatunków berberysu to rośliny miodowe. Świeży miód ma średnią konsystencję, słodki smak i złocistą barwę.

wzrost otoczki
Roślina jest typowym mieszkańcem prawie całego terytorium półkuli północnej, z wyjątkiem szerokości geograficznej wiecznej zmarzliny. W celach dekoracyjnych i kulturalnych jest hodowany w Europie, na Dalekim Wschodzie, Chinach, Japonii, Azji Środkowej, Ameryce Północnej, na Kaukazie, Persji, Syberii, na Krymie.
Krzew toleruje wahania temperatury charakterystyczne dla klimatu umiarkowanego kontynentalnego. Niektóre odmiany są izolowane na zimę, reszta jest dość mrozoodporna. Upał też nie jest dużym problemem dla berberysu.

Luksusowa paleta kolorów
Rośnie w każdej glebie, nawet o składzie ubogim w składniki odżywcze. Mały system korzeniowy pozwala drzewu łatwo dogadać się z inną roślinnością.
Głównym wymogiem warunków środowiskowych jest brak stagnacji wilgoci w korzeniach i wystarczająca ilość światła.
Berberys znacznie lepiej znosi suszę niż nadmiar wody. Może rosnąć w cieniu, ale w tym przypadku kolor liści nie będzie jasny i nasycony. Owocowanie również nie będzie obfite.

Popularne rodzaje i odmiany
Według współczesnej taksonometrii rodzaj Berberys obejmuje prawie 600 gatunków roślin. W celach dekoracyjnych większość z nich jest hodowana. Dotyczy to zarówno olbrzymich roślin, jak i niewymiarowych osobników.

Przedstawiciel krasnoludów z rodzaju
Wiele gatunków dzieli się na odrębne odmiany, co dodatkowo zwiększa liczbę odmian krzewów. Rozważ popularne odmiany berberysu, najlepsze do uprawy w regionach Rosji. Niektóre z nich są jadalne, inne są uprawiane w celach farmakologicznych, estetycznych i innych.
Thunberg
W warunkach naturalnych gatunek rośnie w Chinach i Japonii. Jest to elegancki krzew liściasty, którego kolorystyka korony obejmuje wszystkie odcienie czerwieni, żółci, pomarańczy i zieleni. Toleruje mróz, suszę, nie boi się szkodników, rośnie w środowisku miejskim na kamienistej glebie bez nawozów.
- Wyprostowany Thunberg. Wyprostowany, piramidalny krzew o jasnozielonych liściach o regularnym, owalnym kształcie. Korona jest gruba i gęsta. Średnia wysokość osobnika wynosi 1,2-1,5 m. Kwiaty są żółte i jasnoczerwone.
- Podziw Thunberg. Miniaturowe, karłowate drzewo o szerokim, okrągłym wierzchołku, które może osiągnąć 1 metr średnicy. Jednocześnie wysokość dorosłego osobnika rzadko przekracza 50 cm, liście są koloru żółtego, czerwonego i pomarańczowego z wyraźną, jasną obwódką.
- Koronit Thunberg. Zgrabne krzewy o wysokości do półtora metra z pionowymi pędami. Liście podłużne, jasnoróżowe mają jasnozieloną obwódkę. Kwiaty są żółte, owoce soczyście czerwone.
- Złota rakieta Thunberg. Żółty berberys o piramidalnej koronie, dorastający do 1-1,2 m. Wyróżnia go bujne zielonożółte ulistnienie i jasnożółte kwiaty. Dobrze rośnie w wielu regionach Rosji.
- Arlekin z Thunberga. Krzew szeroki, rozłożysty, około 2x2 metry, z fioletowymi liśćmi w biało-żółte plamy. Toleruje mróz i brak wody. Wymaga regularnego przycinania do kształtu.
- Thunberga Atropurpurea. Roślina o fioletowych liściach i wysokiej owalnej koronie. Kwitnie żółto-fioletowymi kwiatami, wydaje owoce o głębokim koralowym kolorze.
tybetański
Siedlisko naturalne - Wschodnie Chiny, Północne Indie, góry Tybetu. Berberys azjatycki uważany jest za jedną z najbardziej użytecznych roślin spośród wszystkich przedstawicieli rodzaju. Szczególnie znany jest leczniczy kosz szkarłatnych owoców rośliny.
Drzewa dorastają do 3,5-4 m, gałęzie wyrastają szeroko i na boki. Ciemnozielone liście są skręcone w kanaliki, a kwiaty mają niezwykły fioletowy kolor.
Odmiana Goji Szambala. Krzew bardzo ciernisty, do 3,5 metra wysokości. Słynie ze słynnych jagód goji, którym przypisuje się uzdrawiającą moc w leczeniu raka i innych groźnych chorób. Ten berberys rośnie na każdej glebie, z wyjątkiem bagiennej.
kanadyjski (Ottawa)
Odmiany tego gatunku łączą czerwone liście i gęsta, rozłożysta korona. Kolor liści waha się od ciemnofioletowego do głębokiego szkarłatu. W Rosji nie jest zbyt powszechny, częściej występuje na Syberii i Uralu ze względu na jego właściwości mrozoodporne.
- Superba. Fioletowy krzew o żółtej koronie i czerwonych jagodach. Rośnie szybko i aktywnie, wymaga regularnego przycinania. Odporny, odporny na suszę.
- Auricoma. Bordowe liście ze srebrnymi odcieniami.Rośnie zwarty, ale obszerny.
- Srebrne mile. Niskie drzewo o wysokości do 3 metrów. Kolor liści jest od fioletowego do bordowego. Kwiaty żółtoczerwone, drobne, obficie rosną.
amurski
Ten rodzaj berberysu występuje w naturze na Dalekim Wschodzie, w Chinach i Japonii. Odmiany są zwykle wysokie - od 2 do 3,5 metra, korona nie jest gęsta, rozłożysta.
Latem jest jasnozielona z żółtymi płatkami. Jagody są używane do jedzenia, przygotowywane są z nich nalewki lecznicze. Kora służy do dekoracji mozaiki.
Zwykły (zimozielony)
Duży, wolno rosnący krzew o wąskich, długich liściach. Nie opadają jesienią i pozostają na gałęziach przez cały okres mrozów. Wiosną, gdy zaczyna rosnąć nowa korona, stare liście wysychają i opadają.
Roślina nie boi się mrozów do -35 ° C, dlatego jest aktywnie uprawiana w centralnej Rosji, na Syberii, na Uralu. Rzadko staje się obiektem ataków szkodników, nie cierpi w glebie słabej organicznie.
Dobrze rośnie w zanieczyszczonej atmosferze miejskiej:
- Odmiana Alba. Piękny puszysty krzew o niezwykłych białych owocach. Rośnie na Krymie i Kaukazie.
- Odmiana Luteya. Spożywane są jasnożółte jagody. Obfite owocowanie możliwe jest tylko na jasnym, nasłonecznionym terenie.
koreański
Ojczyzną rośliny jest Półwysep Koreański, jego skaliste zbocza, wąwozy, regiony górskie. Liście duże, jajowate są zielone latem, a jesienią przebarwiają się na czerwono. Kolce spłaszczone, długie, grube.
Owoce jasnoczerwone, idealnie okrągłe, o średnicy 10-12 mm. Krzew nie toleruje silnych mrozów i długotrwałej odwilży.

Lądowanie na otwartym terenie
Roślinę sadzi się wiosną, wraz z nadejściem pierwszych ciepłych dni. Ważne jest, aby pąki na pędach jeszcze nie zakwitły. Krzew dobrze się ukorzenia, po posadzeniu rzadko zamiera.
Jeśli kupiłeś sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym, można je sadzić jesienią, na miesiąc przed nadejściem mrozu, nie później niż w połowie października. Taki pęd wyrósł w specjalnym pojemniku, jego korzenie są dobrze uformowane, nie gołe, są we własnej ziemistej śpiączce.
Dlatego dobrze zniesie zimowanie, zwłaszcza jeśli dodatkowo owiniesz młody krzew gałęziami i rzucisz śnieg na wierzch.

Sadzenie krzewów berberysu
Gleba może być piaszczysta, kamienista, gliniasta – ważne jest, aby nie była nadmiernie wilgotna, jak to ma miejsce na terenach podmokłych. Aby zapobiec stagnacji wilgoci w korzeniach, zadbaj o dobrą warstwę drenażu. Odpowiednia cegła łamana, kamyki, gruz, wszelkie kamienie średniej wielkości.

sadzonki krzewów
Instrukcje krok po kroku dotyczące sadzenia berberysu:

Ogólne zalecenia dotyczące pielęgnacji roślin
Pomimo bezpretensjonalności i braku specjalnych wymagań pielęgnacyjnych, aby berberys cieszył oko malowniczym widokiem, należy przestrzegać prostych zasad podlewania, przycinania, karmienia, walki szkodniki i choroby.
Zasady nawadniania

Krzew nie lubi wilgoci
Roślina nie lubi wilgoci. W nie upalnym okresie letnim ma wystarczająco dużo opadów sezonowych. Jeśli ustali się sucha, ciepła pogoda, krzew podlewa się raz na 2 tygodnie. Dla dorosłego krzewu wystarczy 10-15 litrów wody i połowa tej miary dla osobników w pierwszym roku życia.
Młode sadzonki należy zwilżać 1-2 razy w tygodniu, aż do pełnego ukorzenienia. Aby sprawdzić, czy potrzebne jest podlewanie, można lekko przekopać wierzchnią warstwę gleby. Jeśli jest suchy, dodaj wodę, jeśli jest mokry, odczekaj kilka dni.
Zasady przycinania

Dzięki regularnemu przycinaniu możesz nadać krzewowi piękny kształt.
Aby krzew pięknie rósł, nabrał estetycznego kształtu i pełnego wdzięku wyglądu należy go regularnie przycinać. Ta procedura jest wykonywana nie tylko w celach dekoracyjnych. W marcu i październiku przeprowadza się przycinanie sanitarne w celu usunięcia chorych, wysuszonych lub uszkodzonych gałęzi.
Niektóre niewymiarowe odmiany mają bardzo gęstą i częstą koronę, która rośnie w regularnym stożku lub kolumnie. Jeśli nie obserwuje się wizualnie złamanych lub niezdrowych pędów, roślina nie jest przycinana.
Nawóz i pasza
W ciągu pierwszych 3 lat życia berberys ma wystarczającą ilość suplementów mineralnych, które zostały wprowadzone do gleby podczas sadzenia. Wiosną dorosłą roślinę nawozi się mocznikiem. To top dressing o wysokiej zawartości azotu, który stymuluje aktywny wzrost, promuje zestaw nasyconych kolorów liści i tworzenie bujnej korony.

Jak wygląda mocznik
Instrukcja przygotowania mocznika: produkt rozcieńcza się w proporcjach - 30 g suchej kompozycji na 10 litrów wody.
Latem, gdy roślina przekwitnie, jest dodatkowo zasilana dowolnym nawozem na bazie fosforowo-potasowej. Wzmocni korzenie, przyspieszy dojrzewanie jagód. Ma korzystny, odżywczy wpływ na glebę.
Top dressing jest hodowany, ściśle przestrzegając instrukcji.
Prawdopodobne choroby
Berberys ma doskonałą odporność na wiele chorób, z którymi borykają się rośliny w kraju. Rzadko choruje, jest odporny na ataki szkodników i nie zależy od nagłych zmian temperatury. Jeśli jednak przesadzisz z podlewaniem, proces gnicia może rozpocząć się w korzeniach, a na pniu może pojawić się grzyb.

Mączniak prawdziwy na liściach
Zastanów się nad powszechnymi chorobami berberysu i jak sobie z nimi radzić:
W zaawansowanych przypadkach nie oszczędzają rośliny i wyrywają cały krzew. W przeciwnym razie istnieje ryzyko infekcji innych upraw ogrodniczych. Wszystkie dotknięte gałęzie są niszczone na stosie.
Zimowanie
Mimo mrozoodporności większości gatunków i odmian berberysu, młode rośliny wymagają przykrycia na zimę. Dotyczy to okazów w wieku poniżej 5 lat.Cienki i niewystarczająco silny system korzeniowy może nie tolerować zimna i umrzeć.

Młody berberys trzeba przykryć na zimę
W regionach o silnych mrozach owijane są również dorosłe krzewy. Konstrukcja przypominająca chatę składa się ze świerkowych gałęzi i suchych gałęzi. Gdy pada śnieg, jest dodatkowo wyrzucany na dach zaimprowizowanego domu.

Metody reprodukcji
Berberys jest hodowany wszystkimi metodami znanymi w botanice: sadzonki, nasiona, nakładanie warstw, dzielenie buszu. Roślina równie dobrze się ukorzenia, gdy używa się którejkolwiek z nich.
Przyjrzyjmy się krok po kroku każdemu procesowi:
sadzonki

Reprodukcja przez sadzonki
Metoda wymaga stałej pielęgnacji sadzonek.
nawarstwianie

Tak wygląda reprodukcja przez nakładanie warstw
Jedna z najprostszych i najmniej pracochłonnych metod.
posiew

nasiona berberysu
Nasiona berberysu mają wysoki poziom kiełkowania.
Podział buszu

Reprodukcja przez podzielenie buszu
Do tej metody konieczne jest wybranie roślin nie starszych niż 5 lat.

Zalecenia dotyczące hodowli odmian indoor
W domu najlepiej rosną niewymiarowe odmiany gatunku Thunberg. Dobrze reagują na częste przycinanie ozdobne, dzięki czemu rośliny te wyglądają estetycznie i elegancko.

Odmiana miniaturowa Bagatelle
Odmiany są idealne do domu:
- Natasza. Różnobarwne liście z odcieniami bieli, różu i zieleni wyglądają nietypowo na różowawych gałązkach. Bezpretensjonalna roślina, rośnie powoli.
- Erekta. Ulotki o prawidłowym zaokrąglonym kształcie w kolorze zielonym. Ozdobny krzew daje gładką kolumnową koronę, która nie rośnie powyżej 80 cm.
- Bagatela. Krzew gęsty, kulisty o jasnofioletowych liściach w zielonej obwódce. Wysokość dorosłej rośliny nie przekracza 30 cm.
W przypadku berberysu domowego należy wybrać glebę uniwersalną. Nie zapomnij położyć drenażu na dnie. Podlewanie odbywa się dwa razy w tygodniu latem, jesienią i wiosną oraz raz zimą.
Regularnie spryskiwane wodą, z wyłączeniem okresu kwitnienia. Doniczka jest posadowiona po słonecznej stronie, ze stałym dopływem świeżego powietrza.

Cechy lądowania w różnych częściach kraju

Niesamowity zimowy spektakl
Wybierając odpowiednią odmianę, kierują się warunkami pogodowymi regionu i cechami odporności rośliny na nie.

Użyj w projektowaniu krajobrazu

Berberys w projektowaniu krajobrazu
Różnorodność barwy liści i pni berberysu, dekoracyjny kształt korony i bezpretensjonalność w stosunku do warunków miejskich, determinowały częstość stosowania różnych odmian krzewów w architekturze krajobrazu i krajobrazu.
Wygląda spektakularnie o każdej porze roku. Wiosną i latem świeża zieleń, jesienią ognisty ogień, a zimą jasne owoce zdobią śnieżnobiały ogród bez twarzy.
Fantastyczne zestawienie odcieni równie dobrze podkreśla krzew zarówno w nasadzeniu pojedynczym, jak i grupowym, gdzie często pełni on rolę centrum kompozycji. Wyglądasz świetnie żywopłoty z berberysu, zwłaszcza z kilku odmian o różnych kolorach korony.
Krzew doskonale nadaje się do przycinania, elastycznie przybiera pożądany kształt, rośnie prawidłowo we wskazanym kierunku. Za jego pomocą uzyskuje się malownicze zespoły, które cieszą oczy przechodniów na miejskich skwerach i parkach.

Zastosowanie owoców, liści i drewna
Oprócz eleganckiego wyglądu roślina słynie z gęstego i wytłaczanego drewna.. Niektóre z jego rodzajów znajdują zastosowanie w toczeniu, jako materiał na ażurową intarsję. Drzewo wielu odmian ma bogaty odcień czerwony, bordowy, żółty lub fioletowy, dlatego jest aktywnie wykorzystywane do układania mozaik indyjskich.
Pamiątki, rękodzieło, zabawki są rzeźbione z solidnych pni. Z nich są robione gwoździe do butów. A z żółtej kory i kłączy uzyskuje się naturalną żółtą farbę.

Przyprawa do suszonych owoców
Pokruszone i suszone owoce w Tybecie dodawane są do pikantnych mieszanek. Na wschodzie wszędzie używa się przypraw z jagód berberysu. Dodawany jest do nadzień mięsnych, pilawu, gulaszu.
Dzięki zawartości kwasu jabłkowego, winowego i cytrynowego w kompozycji niedojrzałych owoców stanowią doskonałą marynatę i sosy kwaśne. W branży cukierniczej z jagód powstają dżemy, dżemy, pianki, marmolady, galaretki i musy. Robi się z nich kompoty i wyciska wyrafinowane likiery.
Zupy gotowane są ze świeżych liści, posiekane na sałatki, dodawane do konserw.. Z suszonych owoców i zieleni uzyskuje się wartościową i zdrową herbatę o smaku berberysu. W branży kosmetycznej wytłoki olejowe ze świeżych jagód berberysu dodaje się do kremów, balsamów do włosów i twarzy.
Właściwości lecznicze
Berberys znany jest od czasów starożytnych jako roślina o bogatym koszu leczniczym. Skład owoców, kory i liści zawiera wiele odżywczych substancji biologicznych i przydatnych mikroelementów.

herbata lecznicza
Właściwości lecznicze krzewu wykorzystywane są w farmakologii, medycynie ludowej i tradycyjnej:
- Odwar z owoców rośliny pełni funkcję hemostatyczną. Regularne przyjmowanie normalizuje ciśnienie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne
- kompot z berberysu jest znany jako skuteczny środek przeciwwirusowy. Jest dobry na problemy z oddychaniem
- leki roślinne normalizują procesy metaboliczne, usuwają toksyny i toksyny. Zwiększają apetyt i pomagają w prawidłowym trawieniu pokarmu.
- istnieją badania potwierdzające skuteczność leczenia berberysu nowotworów złośliwych
- herbata niweluje bóle głowy, poprawia nastrój, działa antystresowo
Pyszne i zdrowe owoce poprawią zdrowie całej rodziny, a domowe przyprawy z suszonych jagód dodadzą wykwintnego i niezwykłego smaku nowym potrawom.
Roślina znajduje się na liście składników, które przyczyniają się do zdrowej długowieczności.
Posadzenie berberysu w swoim ogrodzie jest w zasięgu nawet początkującego ogrodnika. Minimalna pielęgnacja większości odmian nie sprawi kłopotów i nie zajmie dużo czasu. Malownicza kolorystyka krzewu przez cały rok zachwyci swoim wyglądem.
Obejrzyj krótki film na temat prostych zasad sadzenia roślin cukierków:
Najciekawsze odmiany berberysu. górna 10
Berberys: opis, rodzaje i odmiany, sadzenie na otwartym polu, pielęgnacja, cechy dla różnych warunków klimatycznych, w tym Syberii (65 zdjęć i filmów) + recenzje